موضوع
اول تكليف خودتان را روشن كنيد. اگر وبلاگ را باري به هر جهت ثبت مي كنيد و نميدانيد چه ميخواهيد بنويسيد، بهتر است اصلا اين كار را نكنيد. اول مشخص كنيد كه وبلاگتان در چه زمينه اي است. ترجيحا در زمينه تخصصي خودتان يادداشت بنويسيد.

اسم وبلاگ بايد گويا باشد
حتما يك نام فارسي براي وبلاگتان انتخاب كنيد. خواندن اسمهاي انگليسي يا پينگيليش مشكل است

و در خاطر هم نمي ماند. از اسم خودتان هم استفاده نكنيد. اسم هاي عمومي مثل فتوشاپ يا فلش

 يا اينترنت طرفداران بيشتري را جذب مي كند. البته نام وبلاگ حتما بايد با محتواي آن مربوط باشد.
در بخش توضيحات وبلاگ از عبارت هاي كامل و معني دار استفاده كنيد. اگر موضوع وبلاگتان تخصصي است، در كنار آن از موضوعات عمومي تري (كه از آنها سر در مي آوريد) هم نام ببريد.

به روز رسانی
مهمترين تفاوت وبلاگ با وب سايت پويائي آن مي باشد.حتما و حتما وبلاگتان را در تاريخ هاي مشخص روزآمد(update) كنيد. بهتراست در وبلاگتان مشخص كنيد كه هر چند روز يك بار روزآمد مي شود. ودر آن تاريخ ها حتما مطلب بنويسيد حتي يك جمله. اگر قصد داريد مدتي مطلب ننويسيد، حتما در آخرين يادداشت خود اين موضوع را ذكر كنيد. اگر بيننده ها يكي دوبار مراجعه كنند و مطلب جديدي نبينند.ديگر مراجعه نخواهند كرد.

مطالب
هر از چندي مطلبي كه شايد براي بيننده ها جذاب باشد بنويسيد. هر بيننده اگر در اولين ديدار مطلب جالبي ببيند باز هم به وبلاگ شما سر خواهد زد. از تجربيات و خاطرات روزانه خود بنويسيد.در مطالبتان ديگران را تحقير نكنيد. تاكيد مي كنم كه نوشته هايتان كوتاه باشد(حد اكتر 10 الي 14 خط)چون حوصله خواننده سر مي رود. از آن گذشته اكثر خواننده ها نمي خواهند هزينه اينترنت و تلفن را صرف خواندن مطالب طولاني كنند. مگر اين كه لازم باشد پيوستگي مطالب رعايت شود.

پيام ها
حتما به پيام هائي كه برايتان مي رسد جواب دهيد. اگر فرستنده ايميل خودش را نوشته به او ايميل بزنيد و اگر آدرس وبلاگش را گذاشته، از آن بازديد كنيد وبرايش پيام بگذاريد. به او نشان دهيد كه به نظرش احترام ميگذاريد. هرچه ميتوانيد در ميان وبلاگي ها براي خود دوست پيدا كنيد.

تبليغ
هرجا كه ميتوانيد وبلاگ خود را معرفي كنيد. مهم ترين مكان(براي وبلاگ هاي پرشين بلاگ) ليس وبلاگ هاي پرشين بلاگ است. در همه ليست هاي وبلاگ( مثل بلاگ نما و پارسيك ) نام خود را ثبت كنيد.در قالب وبلاگتان، در بخش كلمات كليدي(keywords) هر كلمه اي را كه به موضوع شما مربوط ميشود بنويسيد. حتي نام خودتان را.اين باعث مي شود موتور هاي جستجو مثل گوگل راحت شما را پيدا كنند(اگر در اين مورد سوال داشتيد براي من پيام بگذاريد). در موتور هاي جستجو وبلاگتان را معرفي كنيد. با دوستانتان توافق كنيد كه لينك يكديگر را در وبلاگ هايتان قرار دهيد.
سرعت
يكي از نكاتي كه بيننده را فراري مي دهد، كندي وبلاگ است.براي اين كه وبلاگتان سريع باز شود. يك قالب ساده انتخاب كنيد.(در پرشين بلاگ، قالب اوليه يا قالب بنفش رويائي مناسب هستند). حتي الامكان از تصوير استفاده نكنيد. چون هر تصوير در وبلاگ بايد از آدرس جداگانه اي داونلود شود و اين كار

 را كند مي كند. در صورت ضرورت از تصاوير كم حجم استفاده كنبد و آنها را به يك سايت مشخص منتقل كنيد. اين موضوع را در مبحث سنگين شدن وبلاگ ها توضيح داده ام. در تنظيمات وبلاگتان نمايش بيش از 10 يادداشت را انتخاب نكنيدitbuzeer

 

دوستان عزيز بلاگ فاو ديگر وبلاگنويسان گفتند بعد از اينکه مطلب جديدی وارد وبلاگ خود ميکنند و يا اينکه در قالب خود تغيير ميدهند نميتونن تغييرات رو ببينند و به همون صورتی که قبلا بوده مشاهده ميکنند و مثلا بعد از چند ساعت امکان ديدن وبلاگشون با تغييرات جديد فراهم ميشه
خوب مشکل اين دوستان Cache شدن وبلاگشون و يا بعبارتی موندن وبلاگ در حافظه موقت سيستم چه در سيستم خود وبلاگنويس و چه در سيستم وبلاگ نوسان ديگر.

من الان راه هايی رو معرفی ميکنم که از اينکار جلوگيری بشه و مشکلی ديگه وجود نداشته باشه

 ۱.استفاده از متا تگ No Cache در قالب وبلاگ خود بدين صورت که اين کد را در ابتدای قالب خود در

 زير تگ head  قرار دهيد.
<"META HTTP-EQUIV="Pragma" CONTENT="no-cache"></body> </html>

فتوشاپ كاران حرفه‌اي دلشان مي‌خواهد كاري كنند همه به‌ اين احساس شاعرانه برسند كه آنها روزهاي مديد عمرشان را صرف خلق آثار بزرگ ديجيتالي مي‌كنند , تا شايد آثارشان مورد اقبال عمومي قرار گيرد. ولي باور نكنيد. به شما اطمينان مي‌دهم اگر به زندگي كاري اين افراد نگاهي بياندازيد خواهيد ديد آنچه پشت پرده مي‌گذرد بسيار پيش‌پا افتاده‌تر از اين اغراق‌ها است. در دنيا چند وظيفه‌اي DVD چاپ و وب امروز , غالب هنرمندان عرصه تصاوير ديجيتالي , زماني را كه صرف اجراي دستورات خط توليد گونه و يكنواخت كردن تصاوير گوناگون براي انواع مختلف رسانه‌هاي صوتي , تصويري مي‌كنند بسيار بيشتر از آن چيزي است كه حاضرند به آن اعتراف نمايند. شايد تعجب كنيد اگر بگويم بعد از نگارش 4 كه قابليت Action به فتوشاپ اضافه گرديد , روز به روز بر تعداد كساني كه از Action استفاده مي‌كنند , افزوده شده است. اين قابليت عالي به شما اجازه مي‌دهد با ضبط ماكروها , بسياري از امور طاقت‌فرساي مربوط به ويرايش‌هاي زيربنايي تصاوير را به صورت خودكار به انجام برسانيد. استفاده از ماكرو Action بسيار ساده است , ولي اگر قرار باشد به تنهايي مورد استفاده قرارگيرد محدوديت‌هايي نيز دارد (مثلا كارهاي Action را فقط مي‌توان بر روي تصوير فعال باز شده در فتوشاپ اعمال كرد). البته فتوشاپ اين مشكل را به كمك قابليت ديگري به نام Batch Automation حل كرده است (براي استفاده از اين قابليت , در مسير File  Automate را انتخاب كنيد). اين قابليت به شما اجازه مي‌دهد اعمال Action تعريفي خود را بر روي تمام تصاوير موجود در يك دايركتوري مشخص اجرا كنيد. مروري كوتاه بر Action براي اين‌كه بتوانم تصاوير JPEG گرفته شده با يك دوربين ديجيتالي را براي چاپ آماده كنم از قابليت Batch فتوشاپ استفاده مي‌نمايم , تا آنها را به CMYK Tiffs تبديل كنم. در واقع برنامه 2.0 Elements كه ارزان‌تر از فتوشاپ است قابليت Batch مشابهي دارد كه فقط براي اين منظور طراحي شده است. روتين Batch را صرفا مي‌توان بر روي يك دايركتوري (و تبعا زير دايركتوري‌هاي درون آن) اعمال كرد , اما من راهي پيدا كرده‌ام كه با آن مي‌توان اين محدوديت را برداشت. براي اين منظور يك Shortcut از تمام دايركتوري‌هايي كه مي‌خواهيد روتين Batch بر روي آنها اعمال شود را در دايركتوري اصلي قرار دهيد. بزرگترين ضعف Action , بي منطقي آن است روتين‌هاي منطقي (كه به دستورالعمل‌هاي شرطي if…Else نيز مشهورند) عملا هنگام پردازش تصاوير از اهميت بسيار بالايي برخوردارند. به عنوان مثال فرض كنيد , مي‌خواهيد قطع يك تصوير را فقط در صورتي تغيير دهيد كه آن تصوير خوابيده يا ايستاده باشد. يا مثلا مي‌خواهيد اندازه يك تصوير تنها زماني تغيير كند كه تعداد پيكسل‌هاي آن از حد معيني بيشتر باشند و در غير اين‌صورت آن را به همان حال رها كنيد. مشكل ماكروهاي Action اين است كه نمي‌تواند بين اين وضعيت‌ها تفاوتي قائل شوند. خوشبختانه فتوشاپ از ابزار اتوماسيون ديگري به نام اسكريپت‌نويسي (Scripting) نيز سود مي‌برد گرچه كمتر كسي از آن استفاده مي‌كند ولي روتين‌هاي منطقي را نيز پشتيباني مي‌‌نمايد. اسكريپت‌هاي فتوشاپ را هم مي‌توانيد به ويژوال بيسيك اسكريپت بنويسيد و هم به زبان جاوااسكريپت (فتوشاپ , يا حداقل 7 كه بنده با آن آشنايي دارم , به صورت داخلي قادر به پشتيباني از قابليت پردازه‌نويسي نيست. براي افزودن اين قابليت به آن ابتدا لازم است Plug-in مخصوصي كه در آدرس http://www.adobe.com/support/downloads/detail.jspftpID=1536 قرار دارد را دريافت و نصب كنيد. پس از نصب Plug-in فوق , گزينه جديدي به نام Scripts به منوي File a Automate فتوشاپ اضافه مي‌گردد). با قدرت جاوا از كدام زبان بايد استفاده كنيد؟ خوب ... هر يك مزاياي خودش را دارد. ويژوال‌بيسيك اسكريپت زباني جهاني است كه به شما اجازه مي‌دهد به ساير برنامه‌هاي كاربردي لينك بزنيد , به طوري كه فقط با يك اسكريپت مي‌توانيد يك روندكاري كامل را برنامه‌ريزي كنيد. اسكريپت‌هاي جاوااسكريپت از اين نظر محدوديت دارند و صرفا از طريق File  Scripts اجرا مي‌شوند. ولي در عوض جاوااسكريپت زباني است كه به سيستم‌عامل خاصي وابسته نيست و تقريبا در تمام برنامه‌هاي كاربردي مالتي‌مديا نيز حضور دارد (حتي Director قديمي نيز در نگارش MX2004 به جاوااسكريپت مجهز شده است). در واقع وقتي جاوااسكريپت را بياموزيد مي‌توانيداز دانسته‌هاي خود در تمام نرم‌افزارهاي مالتي‌مديا استفاده كنيد. حتي اگر آشنايي اندكي با جاوااسكريپت يا ويژوال‌بيسيك اسكريپت داشته باشيد , نيز باز مي‌توانيد در فتوشاپ دست به اقدامات محيرالعقولي بزنيد , چرا كه Actionها را نيز مي‌توان از داخل اسكريپت‌ها فراخواند. بنابراين فقط كافيست يك Action از قبل ضبط شده را در يك اسكريپت ابتدايي جاوااسكريپت مابين يك دستورالعمل شرطي قرار دهيد تا به روتين‌هاي فتوشاپ قدرت تفكر ببخشد. كد كوتاه جاوااسكريپت صفحه مقابل نحوه كار را نشان مي‌دهد. دو خط ساده اول مشخص مي‌كنند آيا عرض تصوير فعال شده باز در فتوشاپ از ارتفاع آن بيشتر است يا خير. اگر چنين بود , Action از قبل ضبط شده‌اي كه من در Default Action.atn آن را firstAction ناميده‌ام توسط اسكريپت مذكور به اجرا گذاشته مي‌شود. (بديهي است اين Action يا هر Action ديگري نيز مي‌تواند باشد و اين به انتخاب شما بستگي دارد). اما اگر ارتفاع تصوير بيشتر از عرض آن باشد , Action ديگري به نام SecondAction (كه همان set قرار دارد) به اجرا در خواهد آمد. if (app.activeDocument.width > app. activeDocument.height) doAction(firstAction , DefaultActions.atn) , else { doAction (secondAction , DefautActions.atn) } به همين سادگي !... اسكريپتي كه دستورالعمل شرطي آن فقط چهار خانه دارد. اسكريپت ساده فوق بيانگر اين حقيقت است كه براي ساختن روتين‌هاي پيچيده اتوماسيون‌سازي و اعمال آنها بر روي يك تصوير , حتما لازم نيست يك اسكريپت ساده‌نويس حرفه‌اي باشيد. اعمال اسكريپت‌ها به صورت دسته‌اي حتي اگر بپذيريد اسكريپت‌نويسي چيز مفيدي است , حتما الان با تعجب از خود مي‌پرسيد اسكريپت‌ها را نيز كه فقط مي‌توان بر روي يك تك تصوير اجرا كرد , پس چگونه مي‌توان از اين دستورالعمل‌هاي شرطي براي پردازش تصاوير به صورت دسته‌اي كمك گرفت؟ انجام اين كار بسيار آسان‌تر از آن چيزي است فكر مي‌كنيد. درست به همان سادگي كه يك Action را درون يك اسكريپت قرار مي‌داديد , به همان سادگي نيز مي‌توانيد اسكريپت‌ها را از طريق منوي Scripts به عنوان يك ماكرو در پالت Action ضبط كنيد (به عبارت ساده‌تر , اگر كليد ضبط ماكروي پالت Actions را فعال كرده و سپس از طريق منوي Scripts , اسكريپت مورد نظر را فرا بخوانيد , آن اسكريپت به عنوان يك ماكرو به پالت Actions اضافه خواهد شد). اگر Action ضبط شده نهايي را ذخيره كنيد مي‌توانيد آن را از طريق منوي File  Automate  Batch بر روي كل محتويات يك دايركتوري اعمال نماييد. توجه داشته باشيد براي نوشتن اسكريپت‌هاي جاوااسكريپت نيازي به خريد يك ويرايشگر گران‌قيمت نيست , بلكه براي اين كار از يك ويرايشگر ساده متن مثل Wordpad نيز مي‌توانيد استفاده كنيد. در صورتي‌كه فايل نهايي را با پسوند JS ذخيره نماييد , فتوشاپ به صورت خودكار آن را شناسايي خواهد كرد. براي اين‌كه بتوانيد مستقيما از طريق منوي Scripts به اسكريپت‌هاي خود دسترسي پيدا كنيد كافيست آنها را در دايركتوري Presets  Scrips (واقع در دايركتوري محل نصب فتوشاپ) ذخيره نماييد. با انجام اين كار اسكريپت‌ها مستقيما از طريق منوي Script فتوشاپ قابل انتخاب شما خواهند شد. اگر آنها را در اين دايركتوري ذخيره نكيند , براي اجراي اسكريپت‌ها مي‌بايست از گزينه Browse موجود در منوي Script استفاده كنيد. براي اين‌كه ببينيد با اسكريپت‌نويسي چه كارهايي مي‌توانيد انجام دهيد راهنماي پردازه‌نويسي جالبي كه همرا فتوشاپ نصب مي‌شود را مطالعه نماييد كه ارزش آن را دارد. منبع : علم الكترونيك و كامپيوتر

اگر عمل چاپ را با Outlookبه انجام برسانيدآنچه به دست مي‌آوريد فهرستي از آدرس‌هاي الكترونيكي شما است كه فقط به درد قرار گرفتن درون پوشه مي‌خورد. اما با Word مي‌توانيد جزئيات آدرس‌هاي خود را به صورت برچسب چاپ كنيد و بدينوسيله مطمئن شويد كه هيچ تماسي را از نظر دور نداشته‌ايد. اگر آدرس نامه را درون متن نامه تايپ كرده‌ايد , آن را انتخاب و از منوي Tools گزينه Envelopes and labels برگزينيد. با اين كار Word به صورت خودكار آدرس مذكور را در فيلد Address ركوئستر Envelops & Labels وارد خواهد كرد. اما اگر آدرس را قبلا در نامه خود تايپ نكرده‌ايد , به سادگي مي‌توانيد , آن را به‌صورت دستي در ركوئستر مذكور تايپ و يا با كليك بر روي آيكون AddressBook اين ركوئستر , آدرس را از طريق آدرس‌هاي موجود در برنامه Outlook انتخاب كنيد.
چاپ عالي
تنظيمات پيش‌فرض Word به گونه‌اي است كه مي‌تواند كپي‌هاي متعددي از يك ليبل را بر روي كل يك ورق مخصوص برچسب به چاپ برسانيد. بسياري مواقع اتفاق مي‌افتد كه ما فقط به يك ليبل تكي نياز داريم و نه به يك ورق پر از ليبل‌هاي يكسان , در اين‌گونه مواقع مي‌توانيد گزينه Singel Label را انتخاب , و سطر و ستوني كه مي‌خواهيد ليبل مورد نظر بر روي برچسب در آنجا به چاپ برسد را برگزينيد. اين شيوه زماني مورد استفاده قرار مي‌گيرد كه قبلا بارها از ورق برچسبتان استفاده كرده باشيد و در نتيجه بخش‌هايي از آن در حال حاضر فاقد كاغذ ليبل باشد.البته در اين حالت لازم است جهت ورود كاغذ به چاپگر را به خاطر بسپاريد تا مثلا وقتي ليبل خود را در ستون سوم , سطر چهارم چاپ مي‌كنيد ناگهان سر از ستون و سطر ديگري در نياورد , من معمولا اگر كاغذ علامت مشخصه‌اي نداشته باشد , به صورت دستي يك فلش كوچك بر روي آن رسم مي‌كنم تا بتوانم جهت ورود كاغذ را تعيين نمايم.
Word براي اكثر ورق‌هاي استاندارد برچسب به صورت داخلي الگوهاي پيش‌فرضي را در نظر گرفته است كه در ميان آنها استاندارد ورق‌هاي معروفي مانند Avery نيز مشاهد مي‌شوند. توجه داشته باشيد هميشه از اندازه‌هاي Ayery A4 and A5 استفاده كنيد , چرا كه از اندازه‌هاي استانداردي كه Word به صورت پيش‌فرض براي ورق Avery در نظر مي‌گيرد , مبتني بر استاندارد آمريكايي است و نه انگليسي .
اكثر ورق‌هاي معمولي برچسب كدي دارند كه نشان ‌مي‌دهد اندازه آن ورق , معادل اندازه كدام يك از ورق‌هاي Avery است. اما اگر ورق برچسب شما چنين كدي نداشت مي‌توانيد برايdownload ساير اندازه‌ها به سايت http://office.microsoft.templates/ آفيس مراجعه نماييد. اگر طرح مد نظر شما در ميان الگوهاي آماده وجود نداشت و يا ليبل‌هاي شما پس از چاپ , از لبه ورق برچسب بيرون زدند , در قسمت LalelsOptions گزينه New Label را انتخاب و اندازه‌هاي ورق مورد نظر خود را به صورت دستي وارد نماييد. البته هنگام وارد كردن اندازه‌ها به صورت دستي امكان انتخاب هر اندازه‌اي را نداريد. مثلا در اين قسمت گزينه‌اي براي تعيين فاصله مابين دو ليبلي كه قرار است كنار يكديگر چاپ شوند , و يا گزينه‌اي براي تعيين حاشيه پايين و سمت راست ليبل‌ها در نظر گرفته نشده است. ولي وقتي اندازه حاشيه بالا و حاشيه چپ برچسب‌ها و هم‌چنين فاصله نقطه شروع برچسب اول و برچسب دوم Vertical Pitch)و Horzontal Pitch) را مشخص كنيد , Word به صورت خودكار مابقي اندازه‌ها را برايتان تعيين خواهد كرد.
اگر فقط از ورق برچسب‌هايي در قطع استاندارد Avery استفاده مي‌كنيد مي‌توانيد براي چاپ ليبل‌هايتان از ويزاردي كه در آدرس http://www.avery.com/ ارائه شده استفاده نماييد. اين ويزارد در واقع يك Plug-in مخصوص Word 2003 است كه به شما اجازه مي‌دهد بدون ورود به اينترفيس Word اقدام به چاپ ايميل‌هايتان نماييد. فقط كافيست Avery Wizard را اجرا و جزئيات مورد نظرتان را انتخاب كنيد , تا اين برنامه به صورت خودكار برنامه Word را در background به اجرا در آورد. گرچه اين ويزارد كار را كمي ساده‌تر مي‌كند , ولي اگر اندازه‌هايتان كاملا با ورق برچسب منطبق نباشد نمي‌توانيد براي رفع مشكل , اندازه‌هايتان را به صورت دستي تنظيم كنيد. هم‌چنين اين ويزارد صرفا اندازه‌هاي سازگار با Avery را پشتيباني مي‌كند و در برخي سيستم‌ها اگر ليبل‌هايتان را در مكاني غير از موقعيت قرارگيري اولين ليبل موجود بر روي ورق برچسب چاپ كنيد , ديگر نمي‌توانيد مطمئن باشيد كه ليبل شما دقيقا در همان جايي چاپ مي‌شود كه شما خواسته‌ايد.
تجهيزات ادغام
از جمله روش‌هاي ديگري كه Word براي چاپ ليبل درنظر گرفته , گزينه Mail Merge است كه بيشتر براي چاپ هم‌زمان چندين آدرس متفاوت مناسب است. براي اين‌كه بتوانيد آدرس‌هاي موجود در Outlook را با استفاده از اين قابليت Word به چاپ برسانيد. لازم نيست جزئيات مورد نظرتان را ابتدا از Outlook به‌صورت يك فايل , Export نماييد , ولي اگر قصد چاپ داده‌هاي Excel را داشته باشيد مجبوريد آنها را ابتدا به Outlook وارد Import)) كنيد.
هر يك از فيلدهاي رسمي Outlook مي‌توانند تمام اطلاعات مورد نياز شما (مثلا آيا نامه بايد به صورت پيشتاز ارسال شود يا معمولي) را براي استفاده در Mail Mergeدر خود نگهداري كنند.براي اين منظور Mail Mergeرا از منوي Tools Letters & Mailing برنامه Word انتخاب و به آنچه از شما خواسته مي‌شود عمل نماييد. طي اين مراحل علاوه بر چاپ ليبل و نامه , حتي مي‌توانيد پرونده‌اي را براي ارسال به افراد مختلف انتخاب و با استفاده از گزينه‌هايي كه در اختيار شما قرار مي‌گيرد كاري كنيد كه در قسمت عنواني هر پرونده به صورت خودكار نام و مشخصات فرد گيرنده به چاپ برسد. اين كار توسط گزينه‌هاي موجود در قاب Task به انجام مي‌رسد و شما مي‌توانيد در مرحله چهارم , آدرس و خطوط مربوط به سلام و احوالپرسي را وارد و يا با كليك بر روي More Items فيلدهاي ديگري را به نامه‌ها يا ليبل‌هايتان بيافزاييد. براي تغيير آنچه Word در فيلدهاي برنامه قرار مي‌دهد مي‌توانيد از كليد Match Fields استفاده كنيد. (اين كليد در ركوئستر گزينه‌هاي ارائه شده در مرحله چهارم قرار دارد). فيلدهاي ادغام مابين << >> قرار مي‌گيرند و اين همان جايي است كه Word جزئيات اختصاصي هر يك از كپي‌ها را در آن پر مي‌كند.
چه از گزينه Envelopes and Labels استفاده كنيد و چه از گزينه‌ Mail Marge , در هر صورت آنچه مي‌توانيد به متون خود بيافزاييد بسيار فراتر از صرفا يك آدرس است.
با اين روش مي‌توانيد اقدام به چاپ دعوت‌نامه‌هاي شخصي , برچسب سي‌دي‌هاي پشتيبان , علامت شركت , كارت‌هاي تجاري , فهرست غذا , راهنماي گنج‌يابي و خلاصه هر چيزي كه به كپي‌هاي متعدد نياز دارد نماييد , حتي اگر قرار باشد هر كپي دقيقا مانند كپي ديگر نباشد.

در ابتدا فايل عكس خود را در فتوشاپ باز كنيد. در اولين قدم بايد عكس را از حالت رنگي خارج كنيم. براي اينكار ميتوانيد عكس را تبديل به Grayscale كنيم ولي با اين كار كل عكس به حالت سياه و سفيد تبديل ميشود و براي اينكه بر روي عكس كار كنيم مجبوريم دوباره آنرا به RGB تغيير دهيم. براي ابنكه اين كارها را انجام ندهيم از يك امكان ديگر فتوشاپ به نام Desaturate استفاده ميكنيم. براي اينكار از منوي Image گزينه Adjustment > Desaturate را انتخاب كنيد يا كليدهاي Shift+Ctrl+U را بفشاريد. سپس به منوي فيلتر برويد و گزينه Noise > Add Noise را انتخاب كنيد. براي مقدار Amount عدد 30 را وارد نماييدو گزينه Monochromatic را تيك بزنيد و اطمينان حاصل كنيد كه Distribution بر روي Uniform تيك خورده باشد. حالا كليد هاي Ctrl+L را بفشاريد و يا اينكه از منوي Image گزينه Adjustment > Levels را انتخاب كنيد. در پنجره اي كه باز ميشود در خانه اول Output Levels عدد 80 را وارد كنيد. سپس كليد Ctrl+U را بفشاريد و يا اينكه از منوي Image گزينه Adjustment > Hue/Saturation را انتخاب كنيد. در پنجره اي كه باز ميشود گزينه Colorize را تيك بزنيد. سپس براي HUE مقدار 35 و براي Saturation مقدار 25 و براي Lightness مقدار 30- را وارد نمايد. حالا طرح ما آماده شد. فقط براي اينكه كمي عكس از حالت خشني خود بيرون آيد يك بار افكت Blur را از منوي Filter > Blur اجرا كنيد. http://iritn.com/index.php?action=show&type=news&id=5542