زیباترین واژه بر لبان آدمی واژه “مادر” است. زیباترین خطاب “مادر جان” است. “مادر” واژه ایست سرشار

 از امید و عشق. واژه ای شیرین و مهربان که از ژرفای جان بر می آید. روزت مبارک مادر

 

 

مادر، اي لطيف ترين گل بوستان هستي، اي باغبان هستي من، گاهِ روييدنم باران مهرباني

بودي که به آرامي سيرابم کند. گاهِ پروريدنم آغوشي گرم که بالنده ام سازد

به ياد مي آورم لحظه هاي فراز را كه صداي او اعتبارم مي بخشيد و لحظه هاي نشيب را كه اعتمادم به

ياد مي آورم افراي افراشته اي را به ياد مي آورم مادرم را

 

آسودگي از محن ندارد مادر                 آسايش جان و تن ندارد مادر

دارد غم و اندوه جگر گوشه خويش        ورنه غم خويشتن ندارد مادر

زن هستي ساز و نظم ده و مهر گستر است     ســرچشمه ی محبت و الطاف داور است

بهر صفا و لطف خـــدا عشق مظهر است           بعد از خـــدا به سجده بوَد زآنکه مادر است

 

 

 

در زاد روز این پسر و مادر شمس و قمر قرینه ی یکدیگر

 

 

در آسمان آبی دلم، جایی برای ابرها نیست

مادرم! دعایم کن که با دعایت، دلم خانه دردها نیست

 

 

 

تو بهترین گل، میان شهر گلهایی
تو رنگ آفتابی،
شب که می رسد، مثل ستاره،

گوئیا مهتابی

مادر خوبم، روزت مبارک

آسمانی پر از ستاره، دشتی پر از گل،

 

تقدیم به آنی که بهشت زیر پایش جا دارد
به مادرم…
که مهرش تا ابد در دلم جای دارد.